Samson, René

Paramaribo, 25 juni 1948
Amsterdam, 5 juli 2019
 
 
Sonate
1999
delen:
1. Presto agitato
2. Lento lamentoso (Lament for Leoš)
tijdsduur: circa 18′;
uitgever: Donemus, Amsterdam 2011;
gecomponeerd in opdracht van Doris Hochscheid en Frans van Ruth;
eerste uitvoering: Amsterdam, 14 februari 2000, door Doris Hochscheid en Frans van Ruth.
 
Zeven zielige zweetmeeuwen
2012
tijdsduur: circa 2’30”;
uitgever: Donemus, Amsterdam 2012, in: Album, band 1;
gecomponeerd in opdracht van Stichting Cellosonate Nederland.
 
 
Over René Samson is uitgebreide en actuele informatie te vinden op zijn persoonlijke website.
 
Over zijn Cellosonate schrijft René Samson zelf: “In het eerste deel van de sonate (Presto agitato) zijn duidelijk jazz-invloeden te horen, hoewel geïntegreerd in een andersoortig idioom. Opvallend is de speciale rol van het unisono (éénstemmigheid) waarbij de cello- en de pianopartij gelijk opgaan. Vooral in het begin zijn de cello en de piano tot elkaar veroordeeld als twee aan elkaar geketende boeven uit een Amerikaanse western. Gaandeweg vinden er steeds meer ontsporingen plaats en ontworstelen de twee instrumenten zich aan elkaars invloed.”
Het tweede deel van de sonate is opgedragen aan de nagedachtenis van Samsons Tsjechische vriend Leoš Svoboda:
“In de loop van 1998 werden we overvallen door het bericht dat het niet goed met hem ging. Mijn vriendin en ik besloten hem in december van dat jaar op te zoeken. We hadden geen idee dat we hem op zijn sterfbed zouden zien. Drie dagen na onze aankomst in Praag overleed hij.
Het tweede deel van de sonate (Lento lamentoso) is een minirequiem te zijner nagedachtenis. Het eerste fragment verbeeldt een beklemmend gevecht tegen de Dood; het tweede fragment verbeeldt de rouw der nabestaanden en de transcendentie van de ziel.”
 
Voor Zeven zielige zweetmeeuwen zie Album.
 
opname Sonate:
Doris Hochscheid en Frans van Ruth, zie webwinkel
 
 
(februari 2007, geactualiseerd op 17 juli 2016)
 
 
luisterfragment Sonate: