Kes, Willem

Dordrecht, 16 februari 1856
München, 22 februari 1934
 
foto: NMI
 
 
Andante
jaar van compositie: ?
tijdsduur: n.t.b.
 
Er bestaan van dit werk twee versies, één met piano en één met orkest. Het Nederlands Muziek Instituut bezit het exemplaar van Henri Bosmans van de versie met piano. Het is op dit ogenblik niet bekend of het werk ook aan hem is opgedragen, resp. of hij er de eerste uitvoering van heeft gespeeld.
(1 juli 2011)
 
 
Willem Kes was van 1876 tot zijn benoeming in 1888 bij het Concertgebouworkest, dirigent bij de Parkschouwburg in Amsterdam. Bij zijn aantreden stelde het muziekleven in Nederland nog niet veel voor. Johannes Brahms schijnt in 1879 eens gezegd te hebben dat in Amsterdam leuke mensen woonden, maar slechte muzikanten.
Kes bracht zijn muzikanten een strenge discipline bij. Wie te laat kwam op de repetities, kon rekenen op een boete en muzikanten die slecht speelden, moesten nablijven en in de directiekamer hun partijen instuderen. Ook eiste hij van het publiek stilte tijdens uitvoeringen, iets wat in die tijd ongewoon was. Onder leiding van Kes groeide het Concertgebouworkest uit tot internationale bekendheid. Toen Kes in 1895 afscheid nam om bij het Scottish Orchestra in Glasgow in dienst te treden, speelde zijn opvolger Willem Mengelberg tijdens het afscheidsconcert als solist het pianoconcert van Franz Liszt in Es groot. Mengelberg kreeg zo de leiding over een zeer gedisciplineerd orkest, dat onder zijn leiding uitgroeide tot een van de beste orkesten ter wereld.
Kes haalde vele vooraanstaande musici naar Amsterdam, zoals de violisten Pablo de Sarasate en Joseph Joachim en de pianist Eugen d’Albert en besteedde naast het Duitse repertoire ook veel aandacht aan Franse componisten.
Na zijn tijd in Schotland vertrok hij in 1898 naar Moskou. Kes sloot zijn muzikale carrière af in Koblenz, waar hij van 1905 tot 1926 directeur van het conservatorium en dirigent van de Musikverein was. Hij overleed op 78-jarige leeftijd in München.