Maastricht, 16 oktober 1852
Parijs, jaarwisseling 1926/1927*
 
 
Joseph Hollman studeerde aan het Conservatorium van Brussel cello bij Isidore Deswert** en compositie bij François-Joseph Fétis en Charles Bosselet. Daarna bekwaamde hij zich als cellist nog verder bij Léon Jacquard en Karl Davidov. In Parijs maakt hij kennis met onder meer Jules Massenet, Edouard Lalo, Eugène Ysaÿe en Camille Saint-Saëns. Later treden ook nog Franz Liszt en Richard Wagner tot zijn netwerk toe. Concertreizen leiden hem niet alleen door West-Europa, maar voeren hem ook naar Scandinavië, Rusland en Amerika.
Tijdens zijn debuut in Londen in 1885 treedt hij op met Saint-Saëns als duopartner. Deze draagt zijn Concerto in d aan hem op en zal voor zijn ‘zilveren jubileum’ in Londen in 1910 het dubbelconcert La muse et son poète voor Ysaÿe en hem schrijven. Van 1916 tot zijn dood is Parijs zijn vaste woonplaats.Van Hollman zijn meerdere opnamen bewaard gebleven, onder meer van Le Cygne van Saint-Saëns en van de Gavotte no. 2 van David Popper. Een uit ca. 1915 stammende opname van Chopin’s Nocturne in Es in de transcriptie van Servais valt te beluisteren op de website van de vzw. Servais.
De stad Maastricht eert Hollman met een borstbeeld in de hal van het oude stadhuis. Op de gevel van zijn geboortehuis in de Spinstraat leest men: Geboortehuis van Joseph Hollman 1852-1926* Hofvioloncellist van ZM Willem III”.

Naast onder meer twee concerti heeft Hollman een aantal korte werken voor cello en piano geschreven.Ze passen volledig in de Parijse saloncultuur aan het eind van de negentiende eeuw.

Legaal te downloaden op ISMLP/Petrucci:
(Quatre) Pièces (1884)
Fantaisie sur Carmen [ca. 1885]
Quatre Morceaux faciles [1887]
Chanson d’Amour [ca. 1888], voor zangstem, cello en piano
Six Morceaux {1892}
Extase [ca. 1893]
Vieille Chanson (1894)
Deuxième Mazurka (1894)
Adagietto [ca. 1902]
Andante religioso (1902)
Intermezzo [ca. 1903]
Le Rouet (1903)
Souvenir de Berck (1910)

Overige:
Sérénade [1890]
Romance sans Paroles [?]
Benedictus de Van Helden [?]
Improvisation [niet later dan 1898]

opname:
Chanson d’Amour, door Emma Eames, Joseph Hollman en niet vermelde pianist in: Emma Eames, the complete Victor recordings (1905-11), Romophone 81001-2.

* Op het graf van Hollman in Maastricht staat 1 januari 1927 als sterfdatum, soms wordt daarentegen 31 december 1926 vermeld.
** Veel studies (bv. Boettcher/Pape, Das Violoncello) noemen Hollman een leerling van Adrien François Servais. Stephen Sensbach, French Cello Sonatas 1871-1939, voegt er zelfs het jaartal 1870 aan toe. In dat geval zouden de lessen spiritistische séances geweest moeten zijn, want Servais was in 1867 overleden (met dank aan Peter François).
 
 
(april 2007, geactualiseerd juli 2014)

Componisten

Alkema, Henk

Harlingen, 20 november 1944
Utrecht, 4 augustus 2011

Appy, Ernest

Den Haag, 25 oktober 1834
Kansas City, 2 augustus 1895

Badings, Henk

Bandoeng (Java), 17 januari 1907
Maarheeze, 26 juni 1987

Bijvanck, Henk

Koedoes (Java), 6 november 1909
Heemstede, 5 september 1969

Bouman, Antoon

’s Hertogenbosch, 18 oktober 1854
Wassenaar, 23 maart 1906

Bunge, Sas

Amsterdam, 19 juli 1924
Utrecht, 17 juli 1980

Dispa, Robert

Sint-Pieters-Leeuw (België), 19 september 1929
Hengelo (O), 6 maart 2003

Frid, Géza

Máramarossziget (Hongarije, thans Roemenië), 25 januari 1904
Beverwijk, 13 september 1989

Godron, Hugo

Amsterdam, 22 november 1900
Zoelmond, 6 december 1971

Kes, Willem

Dordrecht, 16 februari 1856
München, 22 februari 1934

Ketting, Otto

Amsterdam, 3 september 1935
Den Haag, 13 december 2012

Lilien, Ignace

Lemberg (thans Lviv, Oekraïne), 29 mei 1897
Den Haag, 10 mei 1964

Mul, Jan

Haarlem, 20 september 1911
Haarlem, 30 december 1971

Osieck, Hans

Amsterdam, 25 januari 1910
Bloemendaal, 22 juni 2000

Stam, Henk

Utrecht, 26 september 1922
Suawoude, 9 december 2002

Witte, G. H.

Utrecht, 16 november 1843
Essen (D), 3 februari 1929