Hollman, Joseph

Joseph Hollman studeerde aan het Conservatorium van Brussel cello bij Isidore Deswert* en compositie bij François-Joseph Fétis en Charles Bosselet. Daarna bekwaamde hij zich als cellist nog verder bij Léon Jacquard en Karl Davidov in Parijs.
In de Franse hoofdstad maakt hij kennis met onder meer Jules Massenet, Edouard Lalo, Eugène Ysaÿe en Camille Saint-Saëns. Later treden ook nog Franz Liszt en Richard Wagner tot zijn netwerk toe. Concertreizen leiden hem niet alleen door West-Europa, maar voeren hem ook naar Scandinavië, Rusland en Amerika.
Tijdens zijn debuut in Londen in 1885 treedt hij op met Saint-Saëns als duopartner. Deze draagt zijn Concerto in d aan hem op en zal voor zijn “zilveren jubileum” in Londen in 1910 het dubbelconcert La muse et le poète voor hem en Ysaÿe schrijven. Van 1916 tot zijn dood is Parijs zijn vaste woonplaats.

Van Hollman zijn meerdere opnamen bewaard gebleven, onder meer van Le Cygne van Saint-Saëns en van de Gavotte no.2 van David Popper. Ook is hij nog te horen in een eigen compositie: het Chanson d’amour voor zangstem, cello en piano, samen met de befaamde sopraan Emma Eames. Een uit ca. 1915 daterende opname van Chopin’s Nocturne in Es in de transcriptie van Servais valt te beluisteren op de website van de vzw. Servais: www.servais-vzw.org > Œuvre > discografie & opnamen.
De stad Maastricht eert Hollman met een borstbeeld in de hal van het oude stadhuis. Op de gevel van zijn geboortehuis in de Spinstraat leest men: “Geboortehuis van Joseph Hollman 1852-1926 Hofvioloncellist van ZM Willem III”.
Naast onder meer twee concerti heeft Hollman een aantal korte werken voor cello en piano geschreven.

Het Nederlands Muziek Instituut bezit van Joseph Hollman de volgende oorspronkelijke composities voor cello en piano:
Chanson d’amour, in Quinze morceaux choisis (Schott, 1908)
en op microfiche :
Romance, no.1 uit Pièces (Ménéstrel, 1884)
Rêverie, no.3 uit Pièces (Ménéstrel, 1884)
Adagietto (Durand, 18–?)
Andante religioso (Durand, 18–?)
Intermezzo (Durand, 18–?)
(april 2007, geactualiseerd maart 2009)

* Veel studies noemen Hollman een leerling van Adrien François Servais, bv. Boettcher/Pape, Das Violoncello. Stephen Sensbach, French Cello Sonatas 1871-1939, voegt er zelfs het jaartal 1870 aan toe. In dat geval zouden de lessen spiritistische séances geweest moeten zijn, want Servais was in 1867 overleden (Met dank aan Peter François).